Er komin heim og er svo sannarlega með skottið á milli lappanna!! Á fimmtudag er páskamatur með vinunum, á annan í páskum er svo páskamatur með fjölskyldunni. Veit því ekki hvernig þetta fer allt saman hjá mér með átakið.

Losna við saumana á morgun. Ætla að vera dugleg í ræktinni, efa að mataræðið verði eitthvað æðislegt. Dammdí damm.

Fer í smá ,,páskaferð" á morgun og verð fram á mánudag. Fer norður á land, þar sem ég bjó einn vetur. Fer með foreldrum mínum, systkinum og börnum þeirra svo þetta verður ferlega nice. Vonandi ekki of mikið af sukki samt... Reyni að takmarka það við einn dag og haga mér eins og hetja hina dagana. Kemst náttúrulega ekki í ræktina, en stefni á að hlunkast í göngutúr. Það snjóar víst fyrir norðan núna, krosslegg fingurna um að veðrið verði gott um helgina

Fór í bíó í gær á mexíkósku myndina The Orphanage. Góð hryllingsmynd. Þó sumt sé soldið fyrirsjáanlegt, eru punktar sem koma skemmtilega á óvart. Mæli óhikað með henni. Ætlaði að vera rosa dugleg og taka litlar gulrætur með til að maula í salnum. En svo gleymdi ég þeim í bílnum og nennti alls ekki að snúa við og ná í þær. Keypti mér sykurlausan Ópal í staðinn svo það var ekki mikið svindl.

Jæja, býst ekki við að blogga neitt um helgina. Mun ekki vera með skottið á milli lappanna þegar ég skrifa næst...

Já, það var svo sannarlega ávaxtabomba hjá mér í hádeginu. Fékk mér hreint skyr og blandaði hindberjum og brómberjum útí (þvílíkt sælgæti!). Drakk eplasafa (sem ég kreisti á mánudag) og fékk svo vatnsmelónu í eftirrétt. Allt svaka gott! Geri pottþétt meira af því að borða hreint skyr með berjum. Prófa næst að gera skyrdrykk, eða boozt. Hef nú gert það nokkrum sinnum en aldrei tekið það með sem nesti.

Það upphófust miklar umræður um gervisykur á kaffistofunni í hádeginu. Ég man að ekki fyrir löngu var því haldið fram að hvítur sykur væri verkfæri djöfulsins og undirrót allra sjúkdóma og vanlíðunar. Margir hölluðu sér þá að þeim vörum sem innihalda gervisykur og sætiefni. Núna eru margir sannfærðir um að mörg af þeim efnum séu skaðlegri en sykurinn og eru farnir að borða ,,sykraðar" vörur aftur. Ég er sammála því að öll þessi gerviefni eru óholl og maður ætti að neyta þeirra í algjöru hófi, en er gervisykur verri en hvítur sykur? Ekki má heldur gleyma að þegar maður fær sér t.d. bláberjaskyr (sem inniheldur þó nokkurn sykur) þá er maður einnig að innbyrða litar-, rotvarnar- og jafnvel sætuefni þar.

Það sem ég er að reyna að segja er að ég er ekki viss um að sykurlausar vörur séu mikið hollari eða óhollari en aðrar. Þetta er allt svo fullt af aukaefnum og óþverra hvort sem er. Það eina sem maður veit að er gott fyrir mann er ,,hellisbúamataræðið," þ.e. að borða eingöngu mat sem var til á tímum hellisbúans. En hver hefur aðstöðu til þess?

Jamm og jæja. Ný vika hafin. Ætli þetta verði fyrsta vikan í 8 vikna átakinu mínu? Fékk svaka veislumat í kvöld, humar! Grillaðan og hollan Humarinn er ansi ríkur af kólesteróli en ekki fitu eða hitaeiningum, svo það er um að gera að gæða sér á honum einstaka sinnum.

Dustaði rykið af safapressunni í kvöld. Gerði greip safa til að taka með í vinnuna á morgun. Og þar sem ég var komin í fjörið, gerði ég eitt glas fyrir mig til að súpa á í kvöld og svo annan skammt af eplasafa til að taka í vinnuna á miðvikudag. Soldið vesen að pressa safa og ég veit að ég mun ekki alltaf nenna því, en verð að vera duglegri við það.

Svo stefni ég á að fara að prófa að borða hreint skyr og hreint jógúrt. En ég geri sjálfri mér það ekki að borða það tómt Ætla að prófa að kaupa ber og skera niður ávexti og blanda útí. Maður borðar alltof mikið af gerviefnum og því gott að fá sér eitthvað hreint öðru hvoru. Þegar ég var sem duglegust í átakinu (já, ég er víst farin að tala um átakið í fortíð!!) þá reyndi ég ávallt að forðast sykurinn en svo er sífellt verið að tala um óhollustu sætuefnanna Svo að ég stefni á að fara að borða meira af hreinu skyri og jógurt, þar sem ég borða svo mikið af þessari vöru.

... ok, ok, ok, ok, ok, ok, ok, ok, ok, ok, ok, ok, ok, ok, ok, ok, ok, ok,ok, ok, ok,  Átakið ekki alveg hafið enn! Lítur allt út fyrir að verða 8 vikna mega átak, en ekki 9 vikna (en vikurnar ,,byrja" alltaf á föstudegi hjá mér, þá er vigtunin).

Í gær fór ég í heimsókn þar sem voru alls kyns kræsingar á borðum, snakk og annað. Og, aulinn ég, féll fyrir því auðvitað! Eftir að hafa skrifað blogg, fullt af fyrirheitum og bjartsýni. Hmm...

Fór sko í leikhús í kvöld, á Kommúnuna í Borgarleikhúsinu. Mæli hiklaust með því! Mjög skemmtilegt og algjör veisla að sjá stórstjörnu eins og Gael Garcia Bernal á sviði. Hef verið hrifin af verkum hans síðan ég sá hann fyrst í ,,mótorhjóla dagbókunum". Allavega, stóðst ekki mátið og fór út að borða með félögunum fyrir sýninguna. Fórum á Kringlukrána. Matseðilinn þar er spennandi og vorum við öll mjög ánægð með matinn. En... auðvitað var líkami minn ekki ánægður með þetta svindl endalaust!

Á fimmtudag verða teknir fæðingarblettir hjá mér, og eftir það má ég ekki lyfta á meðan saumarnir eru enn í. Einkaþjálfarinn minn er alltaf svo indæll og tók vel í það. Á eftir tvær vikur hjá honum, en svo hætti ég. Er með þvílíkan móral yfir að hafa farið til hans í allan þennan tíma en aldrei sýnt neinn árangur. Jú, ég er farin að styrkjast og sýni framfarir þar, en hvorki mittismálið né þyngdin fara niður á við, heldur akkurat öfugt. Þá verður nýtt upphaf og nýtt skipulag hjá mér sem mun vonandi ganga betur...

Ekki gefast upp á mér alveg strax, ég er að reyna að halda í trúna!

Ég þakka fyrir hughreystandi orð í kommentum. Er bara farin að hlakka til að takast á við hlutina  Ákvað að skipta, á táknrænan hátt, átakinu í hluta. 1. maí ætla ég að vera komin í 87 kg, en það eru 9 vikur í það. Í dag var því fyrsti dagurinn í 9 vikna mega átaki. 9 vikur, ekkert mál!! Reyndar eru páskarnir þarna inní, en ég læt það ekkert buga mig. Þó mér verði boðið í mörg matarboð eða fái mér stórt páskaegg, mun það bara hægja aðeins á mér, en ekki stöðva mig. Ekki satt?

Veit ég ætti að fara rólega í yfirlýsingarnar, en ég held að það sé mjög gagnlegt að hafa ákveðinn tímaramma til að vinna eftir, þá fallast manni síður hendur. Las einmitt fleiri færslur hjá henni Dietgirl, -frá árinu 2001- á http://www.dietgirl.org/, en hún missti 60 kg. Hún upplifði smá lægð, eftir nokkra mánuði í átakinu, og ákvað að setja sér markmið eftir 11 vikur og líta svo á að nýr kafli væri hafinn. ,,Vika 1 í 11 vikna átaki," hugsaði hún með sér. Mér fannst það ansi sniðug hugmynd og vona að hlutirnir gangi betur hjá mér með því að hugsa á þeim nótum. Núna er 1. vikan í 9 vikna átaki hafin hjá mér! Durudduru!

Ég er gjörsamlega orðin týnd á leið minni til heilbrigðara lífernis og grenningar   Skrýtið hvernig maður getur misst tökin á öllu. Eina stundina var ég svo staðráðin í að standa mig vel, var full tilhlökkunar og vellíðunar og fannst ekkert mál að borða hollan mat og hreyfa mig. En svo allt í einu lifi ég bara í núinu og gref mína eigin gröf. Þegar ég læt svona eins og bjáni er það ekki bara andleg vanlíðan sem hellist yfir mig, heldur líkamleg líka. Líkaminn bregst ekki vel við því að vera fylltur af ruslmat endalaust.

Ég er farin að þyngjast svo hratt núna!!  Svo hratt að ég trúi því varla sjálf. T.d. á ég til pils sem ég fer í á djammið. Keypti það um jólin, svona í þrengra lagi. Það var svo orðið þrengra þegar ég fór í það í janúar. Fór svo á djammið núna tvær helgar í röð í febrúar. Og ég fékk algjört áfall þegar ég var að dressa mig upp fyrir seinna djammið. Pilsið var orðið þvílíkt þröngt! Og það bara á einni viku!

Fór svo á skemmtun á vinnustaðnum mínum á fimmtudag og uppgötvaði, mér til mikillar skelfingar, að ég átti ekki til nein fín föt sem pössuðu á mig! Flíkur sem voru orðnar víðar í september voru núna of þröngar. Gróf upp pils sem ég hafði eiginlega lagt á hilluna, þar sem það var orðið alltof vítt, og það passaði á mig... Fór svo í skírn á laugardag og fólk spurði mig hvort pilsið væri nýtt. ,,Nei,” sagði ég, heldur dauf í dálkinn. Því auðvitað var þetta pils sem ég, fyrir hálfu ári, hélt að ég myndi aldrei nota aftur.

En, eins og ég sagði í seinasta bloggi, ætla ég ekki að koma með neinar afsakanir. Svona er þetta bara. Varð svo hugsað til þess núna hvað varð til þess að ég dreif mig allt í einu, alveg óundirbúið og óvænt, í átak í janúar í fyrra. Allt í einu helltist yfir mig löngun og ég tók af skarið og gekk alveg þvílíkt vel. En nokkrum dögum áður en ég hóf átakið hafði ég verið heima hjá foreldrum mínum og legið yfir gervihnettinum (Sky). Það var verið að sýna alls kyns megrunarþætti, og ég hálf öfundaði fólkið. Þeim, flestum, gekk svo vel og voru svo stolt og ánægð með árangurinn. Og öll vellíðanin, sem ég upplifði ’97 þegar ég missti 30 kg, rifjaðist upp fyrir mér. Og bara voilá, allt í einu var ég til í átak. Og það var ekkert mál. Ég ætti kannski að fara að leita uppi svona þætti til að koma mér aftur í gírinn.

En það er vissulega mikið ,,wake up call” að komast ekki lengur í föt sem voru víð á mig í haust. En á sama tíma og það er vakning, þá getur það dregið úr manni allan mátt. Ég verð að finna einhverja leið til að hvetja mig virkilega áfram. Kannski hafa mynd af mér, þegar ég var sem stærst, og aðra af mér þegar ég var sem grennst -árið ’98- þar sem ég rek augun reglulega í þær. Það væri ekkert vitlaust. Og, eins og Skelfan (minnir mig) benti eitt sinn á, væri sniðugt að kíkja á gömul blogg frá þeim tíma þegar allt lék í lyndi.