Sælar og blessaðar allar (enda geri ég ráð fyrir að a.m.k. stór meirihluti lesenda, þó sennilega allir þeirra, séu kvenkyns 
). Það var frábært að fá 6 komment við síðustu færslu, ég þakka kærlega fyrir þær allar. Já, það er svo sannarlega æðislegt að vera komin í tveggja stafa tölu, þó það sé voðalega furðulegt að ég hafi náð þeim áfanga í síðustu viku. Vanalega þegar ég er í átaki og sukka örlítið meira en mér leyfist, þyngist ég a.m.k. um hálft kíló. Það var því voðalega furðulegt að geta sukkað í fjóra daga en samt lést um 1.7 kg. En, eins og ég minntist á síðast, hef ég kannski verið að missa smá vöðvamassa líka. Ég bætti úr skorti á styrktaræfingum á mánudag og í gær, miðvikudag og er að drepast úr harðsperrum núna, haha. Ég er þó enn bara að vinna með æfingarnar sem sjúkraþjálfarinn kenndi mér til að styrkja fætur (og lyfta í nokkrum fótatækjum). Verð svo að fara að drífa mig í að vinna með allan líkamann sem fyrst, það þýðir ekki að vera alltaf bara í brennslunni 
Þar sem hnéð gaf sig fyrir ári og hefur reglulega verið með stæla, hef ég verið voðalega rög við að fara í þrepavélina. Sem mér finnst mikill bömmer því ég vil endilega fara að koma með meiri fjölbreytni í brennsluna hjá mér, ekki bara göngubrettið og hjól (eru tvö tegund af hjóli sem ég nota, og hreyfingin og átakið afar ólíkt í þeim, en engu að síður...). Ákvað að koma mér niður í hundraðið eða svo í þyngd áður en ég færi að prófa þrepavélina, til að álagið á hnén væri ekki eins mikið. Hef verið að prófa að stíga á vélina stundum að undanförnu, en því miður hefur það ekki gengið. Það er ekki vegna hnésins, eins og ég hafði óttast, heldur ökklans. Hann er alltaf að stríða mér eitthvað og virðist þola illa þessa hreyfingu sem fylgir þrepavélinni, en ég fæ alltaf skelfilega sáran sting í ökklann (og í liðamótin við ristina) og verð voða hrædd um að ég sé að koma fætinum í þvílíkt ólag, og gefst því alltaf upp. En... það þýðir ekki að súta það, ég reyni aftur síðar og læt mér hjólin og brettið duga 
(en tæki eins og skíða- eða róðrarvélin eru því miður heldur ekki eitthvað sem ég get notast við heldur).
En nóg komið af barlómi. Steig á vigtina í morgun og er komin í 98.7 kg. sem þýðir 1 kg. í missi þessa vikuna. Er ánægð með það, því þótt vikan hafi verið alveg 100% hjá mér átti ég ekki endilega von á miklum léttingi, þar sem allt var svo ferlega furðulegt síðast. Ég er búin að missa rúmlega 28 kg. á 19 vikum og er alveg í skýjunum yfir því. Stefni á að komast í ca 77 kg., svo ég á tæplega 22 eftir núna. Guðbjörg Stefanía spurði hvort ég hefði eitthvað sérstakt prógram. Ég bendi á að kíkja á færsluna frá 4. október 2009, þar sem ég fer aðeins yfir skipulagið hjá mér, en linkurinn er: http://spikbolla.blogcentral.is/eldra/2009/10/
Loks núna í dag fer skólinn að byrja. Hef verið að kíkja yfir kennsluáætlarnir og önnin virðist ætla að vera ansi strembin hjá mér. Ég verð bara að fara að haga mér eins og manneskja strax og nýta kvöldin og helgar í að læra, svo ég verði ekki ein taugahrúga þegar líður á vorið. En fyrst og fremst verð ég að passa uppá ræktina og mataræðið, þó það komi niður á náminu 
Hvet ykkur til að kvitta þegar þið lítið við og óska öllum góðs gengis í baráttunni sinni við aukakílóin.